დჰამაპადა

დჰარმაპადა ბუდისტური ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და გამორჩეული ნაწარმოებია. იგი წარმოადგენს ბუდისტური წერილობითი მემკვიდრეობის უძველესი გადარჩენილი ტექსტების ნაწილს და ტრადიციულად მიიჩნევა თავად ბუდას ავთენტურ სწავლებად, რომელიც მან სიცოცხლეში წარმოთქვა და  მისი გარდაცვალების შემდეგ მისმა მოწაფეებმა დაიმახსოვრეს და თაობებს გადასცეს.

ტექსტი სულიერი ცხოვრების ორი განსხვავებული მიზნის შესახებ საუბრობს: პირველი არის ბედნიერების მიღწევა ამ ცხოვრებაში (ან მომავალ ცხოვრებებში); მეორე კი — სულიერი გათავისუფლება, სრული თავისუფლება და აბსოლუტური მშვიდობა. ლექსების მრავალი ძირითადი თემა წარმოდგენილია დაპირისპირებული წყვილების სახით, მაგალითად: მწუხარება და ტანჯვა — სიხარულის წინააღმდეგ; გონების განვითარება — დაუდევრობისა და არასწორი დამოკიდებულების წინააღმდეგ; სათნო ქმედება — არასწორი საქციელის წინააღმდეგ; სიმართლე — სიცრუის წინააღმდეგ. ამ კონტრასტების მიზანი მარტივია: აჩვენოს განსხვავება იმას შორის, რაც სასურველ შედეგამდე მიგვიყვანს და იმას შორის, რაც — არა.