ანოტაცია: ადამიანები ჯადოსნურ ამბებს თაობიდან თაობას ზეპირად გადასცემდნენ, მერე ჩაწერა დაიწყეს. უხსოვარი დროიდან მოყოლებული, ზღაპრებმა ფერიც იცვალეს და ახალი გემოც შეიძინეს, გადასხვაფერდნენ. ზღაპარი ყველაზე დიდი ეროვნული საგანძურია. არავინ იცის პირველად ვინ მოჰყვა და რომელი ამბავი... პირველი ქართული ხელნაწერი მხოლოდ XVII საუკუნისა ჩანს... მერე ჭკვიანი ადამიანები სოფელ-სოფელ დადიოდნენ, ზღაპრების მცოდნეებს ეძებდნენ, სულ სათითაოდ იწერდნენ და წიგნებად ჰკრავდნენ. ეს წიგნიც ასე შეიქმნა.